Սրան չէինք ձգտում. 168.am

Загрузка...

Լրագրողների համար տխուր ժամանակներ սկսվեցին: Նոր կառավարության կազմը պաշտոնապես չի հաստատվել: Այսինքն՝ վարչապետը կառավարության գործունեության ծրագիր դեռ չի ներկայացրել ԱԺ: Հետևաբար՝ իրավական տեսանկյունից կառավարության կառուցվածքը, կազմը և ծրագիրը հաստատված չէ:

Բայց նորանշանակ կառավարության գործունեությունն առաջին 100 օրերի ընթացքում չքննադատելու ԶԼՄ-ների «ջենթլմենական» պարտավորվածությունն իր հիմքում իրավական չէ: Այսինքն՝ առաջիկա 100 օրերի ընթացքում մեր մամուլը կբավարարվի միայն նոր կառավարության գործունեության մասին սոսկ տեղեկատվություն հրապարակելով: Այդ 100 օրն էլ հարաբերական ժամանակաշրջան է:

Նրբաճաշակ արարողակարգը, օրինակ, կպահանջի 100 օրը հաշվարկել՝ ոչ թե կառավարության ամբողջական կազմի հրապարակման պահից, այլ` կառավարության ձևավորման իրավական պահից: Այսինքն՝ ԱԺ-ում կառավարության ծրագրի ընդունումից հետո: Փաստորեն քաղաքական, տնտեսական թեմաներով վերլուծություններ ներկայացնող լրագրողները մոտ երեք ամիս ստիպված են լինելու բավարարվել միայն քաղաքական ու տնտեսական կյանքը ներկայացնող տեղեկատվության ներկայացմամբ:

Այդ թեմայով նույնիսկ հարցազրույցներ հրապարակելը կընկալվի որպես մասնագիտական էթիկետի խախտում: Մինչդեռ անմիջապես հետհեղափոխական շրջանն ինքնին ավելի հետաքրքիր ու ավելի խոսուն է լինելու, քան` հեղափոխականը: Հատկապես մեր թավշյա հեղափոխության պարագային:

Տեսեք, թե ինչ զգացմունքային իրադարձություններ տեղի ունեցան կառավարության ձևավորման պահից: Ծնող-աշակերտ-ուսուցիչ տանդեմը հանրակրթական դպրոցի երկու տնօրեն պաշտոնանկ արեց: Ուսանող-դասախոս- ու չգիտեմ ով տանդեմը` ռեկտոր պաշտոնանկ արեց:

Խառնակ ժամանակները մեծ պոտենցիալ ունեն: Համաշխարհային լավագույն օրինակը նապոլեոնյան զինվորներն են: Նրանց աչքի առաջ իրենց ընկերներից ու սպաներից ոմանք հանրապետության մարշալ դարձան: Նապոլեոնյան զինվորներն իրենց ուսապարկերում մարշալի երևակայական մական էին կրում:

Հենց այդ շրջանում նրանք ջախջախեցին իրենց դեմ ելած եվրոպական բոլոր բանակներին: Հետհեղափոխական ու դրական լիցքերի մեծ պոտենցիալի ժամանակներ էին: Ճիշտ այնպես, ինչպես մեր օրերը: Բայց այս նույն ժամանակներն իրենց մեջ նաև վտանգ են կրում:

Հայտնի մտավորականը մի քանի օր առաջ հրապարակավ դիմեց նոր իշխանություններին՝ զգուշացնելով, որ հարկավոր է ուշադիր լինել, այլապես շշից դուրս կգա քաոսի ջինը: Հիմա մեզանից ոմանք որոշել են, որ մայրաքաղաքի իշխանությունների այգու նորոգման նախագիծն անճաշակ է, և միտինգով կասեցնում են այգու վերակառուցման նախագիծը: Մյուսները քաղաքապետարանի աշխատանքից դժգոհ՝ շենք ու փողոց են շրջափակում:

Նախկին նաիրիտցիները բողոցի ցույց են անում: Զինկոմիսարիատների աշխատանքից կրճատման տակ ընկած մարդիկ նույն հրապարակային մեթոդներով փորձում են իրենց խնդիրները լուծել: Առավել անհանդուրժողական տրամադրություն ունեցողները փորձում են «Սասնա ծռերի» գործով ձերբակալված բոլոր անձանց քաղբանտարկյալի կարգավիճակ «շնորհել» ու միանգամից ազատել՝ առանց դատ ու դատարանի: Լեբլեբիջիների դասական օրինակ: Ոչ ոքի չենք վստահում: Ոչ հին դատարաններին, ոչ հին տնօրեն-ռեկտոր-քաղաքապետին: Ոչ էլ նոր իշխանություններին:

Դասական լեբլեբիջիի նման՝ ընկեր-բարեկամ-համախոհ հավաքվել ու պահանջներ ենք ներկայացնում: Լավ է՝ «պատվական ծեծ ու ջարդին» դեռ չենք հասել: Բայց արդեն իրար մեղադրում ենք: Մեղադրում ենք հնարավոր ու անհնար, իրական ու անիրական մեղք ու արարքի մեջ:

Բացեք ցանկացած լրատվական կայք ու կարդացեք լուրերի վերնագրերը. ««Նաիրիտի» աշխատակիցները բողոքի ակցիա են իրականացնում Բաղրամյան 26-ի դիմաց», «Զինկոմիսարիատների օպտիմալացման դեմ ակցիայի մասնակիցներն այս պահին…», «Երևանի քաղաքապետարանը դիմում է ՀՀ ոստիկանությանը», «Աշխատանքից ազատման դիմում է գրել փոխնախարար (կամ վարչության պետ) X. X.-յանը», «Միայն տնտեսական մոդելների փոփոխությունը բավարար չի: Փաշինյանը պետք է… ասում է քաղաքագետ X. Y.-յանը», «Ցուցարարները փակել են Արշակունյաց պողոտան և պահանջում են ազատել…»:

Ասեք, որ այս վերնագրերն ավելի չարագուշակ են, քան հեղափոխության ամենաոչթավշյա օրերի վերնագրերը: Մենք հաստատ սրան չէինք (ու հուսով եմ` չենք) ձգտում:

«Չեմ ուզում լսել Ձեր բարոյախրատական ճառերը, անիմաստ մամլո ասուլիսները, առավել ևս բանաստեղծությունները».Հասմիկ Պապյան

12.02.2020

Թուրք քարոզիչները հանգիստ ֆռֆռում են Երևանում, սադրիչ տեսանյութեր ձայնագրում

13.02.2020

Մարդիկ, ովքեր սեփական մորն են փուռը տվել, այսօր երկրի ճակատագիր են որոշում.Հոգեբան. i TV

10.02.2020

Ո՞վ է այս մարդը,ո՞ր երկրի ղեկավարն է,և ինչու՞ է բացակայում ՀՀ պետական դրոշը

13.02.2020

Արցախում երկու զինվոր է մահացել

12.02.2020

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Загрузка...