Հայ-ամերիկյան հարաբերություններն ու Փաշինյան Նիկոլի երկրային առաքելություն

Загрузка...

 

Փաշինյան Նիկոլին սպասարկող մամուլը և հատկապես բաբաջանյան արմանի խայտառակ 1in.am-ը արդեն տևական ժամանակ է, ինչ գրում են հայ-ամերիկյան հարաբերություններում ջերմության նվազման մասին: Գրում են, թե արդեն որերորդ անգամ է, ինչ Մնացականյան Զոհրաբին Ամերիկայում չի ընդունում Պոմպեոն, իսկ պատճառաբանում են դա նրանով, որ Վաշինգտոնին, իբր, դուր չի եկել Փաշինյանի այն նեղացած հայտարարությունը, թե ԱՄՆ-ը ամենայն խանդավառությամբ չի ողջունել իր հեղափոխությունը, և հետո՝ թե, իբր, Հայաստանի ոչ մի կառավարություն այնպես չի քննադատել ԱՄՆ-ին, ինչպես իրենը: Գրում են նաև, թե, իբր, Հայաստանն այդպես էլ որակական առումով որևէ մերձեցում չնախաձեռնեց ԱՄՆ-ի հետ, այսինքն՝ Ռուսաստանից չհեռացավ, և շատ այլ ախմախ բաներ:

Բնականաբար, այս ամենը նախրի համար նախատեսած աղբամիտք է, բայց վրդովեցնում է, որ այս ախմախերն այս աղբամիտքը մեզ էլ են փորձում հրամցնել: Իսկ նրանց, ովքեր չեն անդամակցում Փաշինյան Նիկոլի նախրին և դեռ չեն կորցրել ռացիոնալ մտածելու ունակությունը, կասեմ հետևյալը:

Փաշինյան Նիկոլի կառավարությունն առաջինն է անկախ Հայաստանի պատմությունում, որը կարելի է անվերապահորեն համարել ԱՄՆ պետդեպարտամենտի ստորաբաժանում: Այս կառավարությունը ներքին քաղաքականությունում առաջնորդվում է միայն ամերիկյան հրահանգներով, լինի դա Ստամբուլյան կոնվենցիա, թե դատական համակարգի պղծում: Յուրի Խաչատուրովի խայտառակ կալանավորումը և դրանից բխող ՀԱՊԿ վարկաբեկումը միայն ապուշը կարող է վերագրել Փաշինյան Նիկոլին, քանզի նա ոչ այդքան «դուխ» ունի, որ կալանավորի Վլադիմիր Պուտինի անձնական աշխատողին, ոչ էլ անձնական կարիք՝ դա պետք էր Միացյալ Նահանգներին, իսկ ժողովրդի վարչապետը փայլուն կատարեց առաջադրանքը:

Ռոբերտ Քոչարյանի խայտառակ հետապնդման մեջ, իհարկե, կարող ենք տեսնել Փաշինյանի անձնական շահագրգռվածությունը, սակայն դա էլ տեղի չէր ունենա, եթե չլիներ վաշինգտոնյան վերադասի հրահանգը: Իսկ ինչո՞ւ է դա պետք ամերիկացիներին: Որովհետև նրանք ունեն ղարաբաղյան կարգավորման և ընդհանրապես տարածաշրջանային ապագայի իրենց սեփական տեսլականը (այս մասին բազմիցս գրել ենք և դեռ շատ կգրենք, սա առանձին թեմա է), որը կարող են զրոյացնել Ռոբերտ Քոչարյանը և բոլոր նրանք, ում հետևից այսօր սենբեռնարի պես ընկած է Փաշինյան Նիկոլը:

Պատկերացրեք մի պահ, որ չկա Ռոբերտ Քոչարյան, չկա Սերժ Սարգսյան, չկան Յուրի Խաչատուրովը, Սեյրան Օհանյանը, Սամվել Կարապետյանը (Օգանովսկին), Վիտալի Բալասանյանը, Բակո Սահակյանը, Լևոն Մնացականյանը, Մանվել Գրիգորյանն ու իսկական, ոչ սասունական ԵԿՄ-ն: Ո՞վ է ընդդիմանալու Բոլթոնի կամ Գոբլի ամերիկյան ծրագրերի իրականացմանը: Նաև պատկերացրեք մի պահ, որ նրանց փոխարինում են բարսեղյան լևոնը հարսի հետ (Արցախի կրթության և մշակույթի նախարարի պաշտոնում), սաքունց արթուրը (որպես բնիկ ղարաբաղցի՝ Արցախի նախագահի պաշտոնում), իոաննիսյան դանիելը (Արցախի արդարադատության նախարարի պաշտոնում), գրիգորյան արմենը (որպես ղարաբաղցի՝ ՊԲ բանակի հրամանատարի պաշտոնում), ահարոնյան լառան (Արցախի ՄԻՊ-ի պաշտոնում): Հիմա պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչ հիանալի ապագա է սպասում մեզ: Պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչ հիանալի ինքնավարություն կունենան Արցախն ու Սյունիքը Ադրբեջանի կազմում: Դե հիմա հասկանալի՞ է, թե որն է Փաշինյան Նիկոլի ԻՐԱԿԱՆ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ:

Եվ այսքանից հետո փաշինյանական մամուլը գրում և համոզում է, որ հայ-ամերիկյան հարաբերությունները վատթարացե՞լ են: բաբաջանյան արմանը երևի կարծում է, թե ինքը որ համասեռամոլ է և սեքսում տղամարդկանց է գերադասում, կարող է մեր ուղեղներն այնպես լվալ, որ մենք էլ իրականությունը թողած՝ գերադասենք իրենց մտավոր այլասերվածությունները: Ոչ, պարոնայք նիկոլականներ, այսինքն՝ միասեռականներ, ինցեստագետներ, հայրական գերեզման վաճառողներ, երեխաների համար պոռնոգրքեր գրողներ, գրանտակերներ և այլ հակազգային թափոններ, մեր ուղեղները չեք լվանա, գնացեք ձեր նախրին համոզեք ինչ կուզեք:
Եվ ուրեմն, արձանագրենք, որ հայ-ամերիկյան հարաբերություններ այլևս չկան՝ կան վերադասի և ստորադասի հարաբերություններ:

Ինչ վերաբերում է Հայաստանի արտաքին քաղաքական վեկտորին, ապա ամերիկացիները չեն շտապում այն փոխել, քանզի գիտակցում են, որ իրենց աշխատակից Փաշինյան Նիկոլը երկու ժամ էլ չի դիմանա դրանից հետո: Իրենց շտապողականությամբ ամերիկացիները կորցրին Ղրիմն ու Ուկրաինայի հարավ-արևելքը և քաղեցին անհրաժեշտ դասերը: Այժմ նրանք սպասում են: Սպասում են մեր ազգային մուտացիային: Դրա համար նրանք այստեղ ունեն Սորոս՝ իր վաստակներով, ունեն Ստամբուլյան կոնվենցիա վավերացնող պառլամենտ, որից հետո կոչնչանա հայ ընտանիքը՝ հասարակության բջիջը, իսկ հասարակության վախճանից հետո այս ազգի հետ արդեն կարելի կլինի անել ամեն ինչ:

Բառիս բուն իմաստով՝ ամեն ինչ, ընդհուպ ինցեստի օրինականացում և անգամ պարտադրում: УРА!!!

Արտյոմ Խաչատրյանի ֆեյսբուքյան գրառումը

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Загрузка...