Խուսանավելու նուրբ արվեստը

Այսօր վարչապետը եկել էր ԱԺ պատասխանելու պատգամավորների հարցերին: Առնվազն երեք պատգամավոր տարբեր ձևակերպումներով վարչապետին հարցրեցին Արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման բանակցությունների լինել-չլինելու, փաստաթղթի լինել-չլինելու և Արցախի հիմնախնդրի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության դիրքորոշման և Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի մասին: Բայց ավաղ, ոչ մի հստակ պատասխան չստացան: Փաստենք, որ այս ամենը արդեն վերածվում է անորակ ֆարսի:

Փաշինյանը ոչ միայն հստակ պատասխան չտվեց, այլև իրեն թույլ տվեց նույնիսկ որոշակի հեգնանք արտահայտել հարց տվող պատգամավորներից մեկին՝ պատասխանելով, որ բազմիցս խոսել է դիրքորոշման մասին ու էլ չի կրկնելու, քանի որ բանը մեկ անգամ են ասում: Չպատասխանեց նաև այն հարցին, թե արդյո՞ք փուլային կարգավորման փաստաթուղթ կա, թե՞ ոչ, խուսանավելով և լղոզելով իր պատասխանը: Նույն հարցի շուրջ երրորդ պատգամավորի հարցին Փաշինյանն արդեն արձագանքեց ակնհայտ բարկացած՝ «Ոնց պետքա, տենց էլ բանակցում ենք, որքան լիազորություն ունենք, այդքան էլ բանակցում ենք»:

Վարչապետի պաշտոնում հայտնված դեղին մամլո լրագրողն այնուամենայնիվ չկարողացավ մինչև վերջ խուսանավել և հպանցիկ անդրադարձավ Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքին: Ուշագրավ է, որ Փաշինյանն իր անբռնազբոս ոճով ընդարձակվեց այն մասին, թե դժվար լինի մի հայ, որի համար Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման հարցը չլինի առաջնայնություն: Եթե կա այդպիսի մարդ, ես ուզում եմ այդ մարդու անուն-ազգանունը իմանալ, ասեց Փաշինյանը: Կարծես թե կարելի էր ուրախանալ և մտածել, որ վերջապես մենք լսեցինք սկզբունքայնություն հիշեցնող գոնե մեկ արտահայտություն: Բայց, քավ լիցի, մենք ուրախանալու առիթ չունենք իրականում: Անմիջապես դրանից հետո Փքաշինյանն ասում է, որ ադրբեջանական կողմի հետ հանդիպումներից հետո նա զգում է, որ հակառակորդը պատրաստ է գալ փոխհամաձայնության:

Ինչպե՞ս հասկանանք այս հայտարարությունը, եթե բառացիորեն դրանից մեկ ժամ առաջ Փաշինյանը նույն ամբիոնից հայտարարեց, որ Արցախի հիմնախնդիրը տեսականորեն լուծում չունի, եթե այդ լուծումն ընդունելի չի ՀՀ, ԱՀ և Ադրբեջանի ժողովուրդների համար: Ադրբեջանական կողմը հստակորեն ձևակերպել է իր ժողովրդի համար ընդունելի լուծումը՝ Արցախը վերադառնում է Ադրբեջանի կազմ ամենալայն ինքնավարության կարգավիճակով: Մի՞թե հասկանալի չէ, թե ինչպիսի փոխհամաձայնություն է ակնարկում Փաշինյանը: Այստեղ է թաքնված վտանգը: Փաշինյանը սիրում է մեր թշնամու համար լուսանցքներ բացել, որպեսզի նրանք իրենք դիրքերը ուժեղացնեն: Փաշինյանը շրջանառության մեջ է դրել «Լեռնային Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնք» և «Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ընտրյալ ներկայացուցիչներ» եզրույթները և հայտարարել է, որ մենք խնդիր չենք տեսնում, որ այդ համայնքի ներկայացուցիչները մասնակցեն բանակցություններին:

Արդյունքում այդ համայնքի կողմից ընտրված ներկայացուցիչը արդեն հասել է ԵԽԽՎ, իսկ Արցախն այդպես էլ չդարձավ բանակցությունների կողմ: Այս տրամաբանության շրջանակներում կարելի է ենթադրել, որ երբ որ Փաշինյանը ասում է Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի մասին, նա ի նկատի ունի այն ժողովրդին, որը կձևավորվի տեղահանվածների վերաբնակեցումից հետո: Այսինքն՝ շուրջ 150 000 հայ գումարած շուրջ 360 000 Լեռնային Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնքի ներկայացուցիչներ և չորս տարի անց՝ հանրաքվե: Ակնհայտ է, որ բնակչության այսպիսի կառուցվածքի դեպքում ինքնորոշման իրավունքի իրագործումը կհանգեցնի նրան, որ Արցախը լեգիտիմ հանրաքվեի արդյունքների հիման վրա կմտնի Ադրբեջանի կազմ: Այս ամենը թույլ է տալիս ունենալ հիմնավոր կասկածներ, որ Փաշինյանը չի մեկնաբանում և չի հերքում Լավրովի հայտարարությունը, որովհետև չի կարող, քանի որ Լավրովը նկարագրել է իրողությունը:

Այսօրվա հարցուպատասխանի ժամանակ Փաշինյանը արտաբերել է ևս մեկ դարակազմիկ և աշխարհացունց անհեթեթություն՝ ասելով, որ ոչ մի իշխանություն  այդքան չի խոսել Արցախի հիմնախնդրի լուծման մասին, ինչքան իրենց իշխանությունը:

Ըստ Փաշինյանի՝ կիլոմետրորով տեքստեր են գրված այդ մասին: Պարոն Փաշինյան, կիլոմետրով տեքստերի կարիքը չկա: Կարելի է ասել ընդամենը մեկ բան՝ Արցախը երբեք չի լինելու Ադրբեջանի կազմում: Այդքանով դուք կպատասխանեք բոլոր հարցերին և կկանխեք բոլոր դեռ չտրված հարցերը:

Մի խոսքով, արձանագրենք, որ այսօր Փաշինյանը ամենասկանդալային կերպով երիցս ուղղակիորեն խուսափեց իր վրա որևէ պատասխանատվություն վերցնելուց և ոչ միայն չհերքեց Լավրովի հայտարարությունը, այլև էլ ավելի լուրջ հիմքեր տվեց բոլորիս կասկածելու, որ այնուամենայնիվ կան բանակցություններ և այդ բանակցությունների ընթացքը բոլորովին չի բխում Արցախի շահերից:

Նատալյա  Սաղիյան

«Քրեական գործ է հարուցվել պոռնոտեսանյութերի արտադրությամբ և տարածմամբ զբաղվող տրանսվեստիտի կողմից մանկապարտեզներ այցելելու մասին ԱԱԾ ուղարկված իմ դիմումի կապակցությամբ».Նարեկ Մալյան

26.05.2020

Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի խոսքը

28.05.2020

Երևանում օրգազմի մասին պատմող գրքեր են բաժանել երեխաներին

25.05.2020

«Հիմա, էդ դիմակը դրած լայվ ես մտնում, որ ի՞նչ ապացուցես՝ որ ո՞ւղտ չես․․․».Մարգարիտ Եսայանը՝ Փաշինյանին

25.05.2020

Վաղ առավոտյան սպեցնազն անցել է գործի. Սյունիքում տեղի են ունենում զանգվածային ձերբակալություններ.«Փաստինֆո»

24.05.2020

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով