«Ապրիլյանի» ադեկվատ գնահատումը. Նատալյա Սաղիյան

«Ապրիլյանի» ադեկվատ գնահատումը

Վերջերս համացանցում շատ է շրջանառվում այն գաղափարը, թե իբր ապրիլյան պատերազմը վաճառված է եղել… Կարդացել եմ այդ մասին տարատեսակ նյութեր տարբեր մարդկանց կողմից հրապարակված:

Անկեղծ ասած, նույնիսկ չեմ ցանկանում հղումներ տալ, որպեսզի նրանք, ովքեր դեռ չեն ընթերցել, նույնիսկ չսկսեն կարդալ այդ աղբը: Արդեն մեկ տարի է, ինչ սթափ մտածող մարդիկ հասկացել են, որ այսպիսի անհեթեթ գաղափարներ հենց այնպես չեն հայտնվում համացանցում:

Դրանց օրինակները բազմաթիվ են, բայց առավել հայտնիները սրանք են՝ 20 տարվա թալան, ‘Սաշիկի’ 50/50-ը, ժողովուրդը ունի միայն 2 տարբերակ, կամ վատ նախկինների վերադարձը կամ լավ նոր մերքայլականները և այլն: Հիմա դրանց շարքին ավելացել են ևս մի քանիսը, մասնավորապես՝ չգիտես որտեղից օրեցօր ավելացող բռնության ենթարկվածների հայտարարությունները և ապրիլյան քառօրյայի ծախված լիները: Հատկապես վերջինը՝ ապրիլյան պատերազմի վերաբերյալ, համարում եմ հոգեկան խանգարում ունեցողների հիվանդ ուղեղներում ծագած բարբաջանք: Սակայն, եկեք զերձ մնանք զգացմունքային գնահատականներից և փորձենք դիտարկել այս պնդումը ավելի առարկայական: Այո, քաղաքականության մեջ, ինչպես և սպորտում և մի շարք այլ հասարակական ոլորտներում հաճախակի ենք հանդիպում տարատեսակ գործընթացներին որոշակի ուղղվածություն հաղորդելու նպատակով կատարվող գործարքների՝ ֆինանսական կամ ոչ ֆինանսական միջոցների ներգրավմամբ: Բայց սա այդ դեպքը չէ: Նախ և առաջ ‘վաճառված’ կամ ‘ծախված’ եզրույթը օգտագործելու համար պիտի ունենանք շահագրգռվածություն, հստակ վաճառքի օբյեկտ և միջոցներ: Սա է թելադրում վաճառքի տրամաբանությունը: Վաճառքի արդյունքում ինչ-որ մեկը պիտի ինչ-որ բան ձեռք բերեր:

Ապրիլյան քառօրյայի պարագայում բոլոր երեք գործոնները բացակայում են: Եվ դա ակնհայտ է բոլոր սթափ դատողների համար: Հիմա եկեք պարզենք, թե ո՞վ և ի՞նչ է վաճառել և առհասարակ ի՞նչն է եղել վաճառքի նպատակը: Հայաստանը ունեցել է շուրջ 100 զոհ, սակայն հակառակորդը ունեցել է թվով երեք անգամ ավելի շատ զոհեր: Միանշանակ անհնարին է պատկերացնել, որ վաճառքի առարկան այդ զոհերն էին: Հայաստանի Հանրապետությունը ունեցել է տարածքների կորուստ, սակայն նույնիսկ անկախ փորձագետները այդ 800 հեկտարը համարում են մարտավարական նշանակություն չունեցող: Դիրքերի համակարգի մեջ դրանք էական, թեկուզ մարտավարական նշանակություն չունեն: Խոսք չկա ռազմավարական նշանակություն ունենալու մասին: Ավելին, կա հիմնավորված կարծիք, որ եթե բանակը շարունակեր մարտական գործողություններ այդ տարածքները չզիջելու նպատակով, ապա ավելի մեծ կորուստներ կունենայինք: Ես իհարկէ ռազմական գործի մասնագետ չեմ, բայց հաստատ գիտեմ, որ ավելի մեծ կորուստներից խուսափելու համար ճիշտ ժամանակին նահանջելը ամենադժվար որոշումներից է մարտի դաշտում: Այսպիսով, այս կետով նույնպես վաճառքի մասին խոսք գնալ չի կարող:

Այստեղ հարկ եմ համարում նաև նշել, որ ապրիլյան քառօրյան ակնհայտորեն ցույց տվեց ամբողջ աշխարհին, որ հարձակվողը Ադրբեջանն էր: Տարիներ շարունակ Հայաստանը բազմիցս տարբեր առիթներով բարձրաձայնել է Ադրբեջանական բանակի նողմից շփման գծի ողջ երկայնքով կրակոցների մասին, սակայն ապարդյուն: 2016 թվականի ապրիլի սկզբին ողջ աշխարհը ականատես եղավ ադրբեջանական ագրեսիայի դրսևորմանը և այլևս հակառակորդը չի կարող շարունակել ընդունել հին կեցվածքը: Կարելի է երկար շարունակել այս տրամաբանական շղթան, բայց այստեղ ես կանգ կառնեմ: Հիմա ուզում եմ հարց տալ կատարյալ խելագարության հետևանքով առաջացած միտքը տարածողներին՝ Դուք ինչ է լուրջ մտածում եք, որ Հայաստանի Հանրապետությունում որևէ մեկը ինչ որ բան է շահե՞լ ապրիլյան քառօրյայի արդյունքում: Այս պարագայում շահում են միայն նրանք, ով ապրիլյան ողբերգությունը դարձնում է, կամ ցանկանում է դարձնել գործիք քաղաքական դիվիդենդներ հավաքելու համար և օգտագործելով մեր ժողովրդի վերաբերմունքը ապրիլյան պատերազմին ընդհանրապես և մասնավորապես՝ զոհերին, խեղաթյուրել ճշգրիտ փաստերը, դրանք դարձնելով զենք, որը, ենթադրում եմ, հետագայում կդրվի Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հանգամանքները քննող հանձնաժողովի ձեռքի մեջ:

Հետևանքների մասին մտածեք ինքներդ: Եվ որպես վերջաբան ուզում եմ ասել հետևյալը՝ այս կյանքում ամեն ինչ կարելի է դնել կասկածի տակ, կարելի է անվերջ կասկածել և ենթադրել, որ նախկինում բոլոր պետական պաշտոնյաները անբարեխիղճ և ծախված էին, միշտ գործում էին միայն սեփական շահերևից ելնելով և այլն: Բայց այդպիսի կասկածամտության ճանապարհով գնացողները ի վերջո ընկնում են խելացնորական /պարանոիդալ/ վիճակների մեջ և կորցնում կապը իրականության հետ, դա ես ձեզ որպես հոգեբան եմ ասում:

Ռեֆորմիստների կուսակցության խորհրդի անդամ`  Նատալյա Սաղիյանի ֆեյսբուքյան էջից

«Խնդրում եմ hraparak.am կայքին դադարեցնել տարածել մեր մասին չստուգված և իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկատվություն».Դավիթ Համբարձումյան

07.07.2020

Չպետք է մոռանալ, որ հայ դպրոցի հիմնադիրը Հայ առաքելական եկեղեցին է ․․․

08.07.2020

«Սորոսի կողմից հովանավորվող տռանս պոռնիկները գալու են ձեր տուն, ձեր երեխաների հետևից».Նարեկ Մալյան

06.07.2020

Մինչև արտակարգ դրության ավարտը ժամկետը լրացած անձը հաստատող փաստաթղթերը կհամարվեն վավեր

07.07.2020

«Ճաշի մեջ ընկած մազը»․ ֆրանսիայի հոդվածը՝ Արսեն Թորոսյանին

08.07.2020

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով