Կասպրշիկի ուղղությամբ ադրբեջանական կրակոցի մտահոգիչը. 1in.am

Տավուշի մարզի Չինարի գյուղի ուղղությամբ ԵԱՀԿ դիտարկումը կրակոցներով արգելակելու Ադրբեջանի քայլը գնահատվեց որպես կրակոց ԵԱՀԿ վրա: Ասել, որ այդ գնահատականը տեղին չէ, կլինի սխալ: Իհարկե դա կրակոց է ԵԱՀԿ վրա: Բայց ի՞նչ է ԵԱՀԿ-ն: Այդ հարցը խիստ անորոշ է, որովհետև եթե Ադրբեջանի նման պետությունը կարող է ԵԱՀԿ գրասենյակ փակել Հայաստանում, կնշանակի, որ ԵԱՀԿ-ն այն կառույցն է դարձել, որի վրա կրակելը լիովին արդարացված է քաղաքական տրամաբանության տեսանկյունից:

Բանն այն է, որ Ադրբեջանին «տալով» այդպիսի հնարավորություն, ԵԱՀԿ-ն գործնականում ինքն է իր վրա կրակել: Ադրբեջանցիների կրակոցներում դիտարկման արժանի է մեկ այլ բան: Ո՞րն է իմաստը կենտրոնանալ մի կառույցի ուղղությամբ կրակելու վրա, եթե այդ կառույցը գործնականում արդեն մի քանի տարի դադարել է ինքնին լինել կենսունակ և պրոդուկտիվ միավոր միջազգային հարաբերություններում:

Չինարիի ուղղությամբ դիտարկումը կրակոցներով արգելակելու ադրբեջանական քայլը հայկական դիտանկյունից պետք է ուշադրության արժանանա այլ ուղղությամբ կրակոցի համատեքստում: Խոսքը ՀԱՊԿ մասին է: Կրակել են դիտորդների վրա, թե ուղղությամբ, բայց դա տեղի է ունեցել Հայաստանի սահմանին, այսինքն այսպես ասած ՀԱՊԿ պատասխանատվության գոտում:

Եվ ավելին՝ Ադրբեջանը ՀԱՊԿ պատասխանատվության գոտում կրակոցով արգելակել է ԵԱՀկ դիտորդական խմբի գործունեությունը այն ժամանակ, երբ Հայաստանում էր ՀԱՊԿ այսպես ասած Հայաստանի ներկայացուցիչ Գլխավոր քարտուղար Յուրի Խաչատուրովը և քննարկում էր աշնանը տեղի ունենալիք ՀԱՊԿ Վեհաժողովի կազմակերպական հարցեր: Թե էլ ինչ հարցեր էր արդեն պաշտոնական հաղորդագրություններից դուրս քննարկում Խաչատուրովը, հայտնի չէ, սակայն հենց նրա այցի օրերին Ադրբեջանը այդպիսի հանդուգն վարք դրսևորեց ՀԱՊԿ պատասխանատվության գոտում:

Ընդ որում, եթե փորձենք ուշադրությամբ զննել ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարների հայաստանյան այցերը, իհարկե առավելապես Բորդյուժայի պաշտոնավարման ընթացքում, ապա կարող ենք արձանագրել, որ այդ օրերին Ադրբեջանը բավական մեծ «ակտիվություն» է ցուցաբերել Հայաստանի ուղղությամբ կրակելու հարցում: Դրանք եղել են մեծ դիվերսիաներ, կամ փոքր կրակահերթեր, էականը դա չէ, այլ այն, որ թիրախում եղել է ՀԱՊԿ պատասխանատվության գոտին: Այդ տեսանկյունից, Հայաստանում դիտարկել պետք է տվյալ հանգամանքը, ոչ թե այն, որ Ադրբեջանը կրակել է ԵԱՀԿ վրա: ԵԱՀԿ-ն աշխարհաքաղաքական իմաստով իր ներկայիս տեսքով ու կառուցվածքով «օդ» է և գուցե պետք է կրակել այդ կառույցի վրա այնքան, որ այն «մահանա» և դրա փոխարեն ձևավորվի առավել կենսունակ միջազգային միավոր, որի հայաստանյան գրասենյակը փակելը վեր կլինի այնպիսի խանական պետությունից և ռեժիմից, ինչպիսին Ադրբեջանն է:

Այստեղ խնդիրը դիտարկել այն համատեքստում, որ Հայաստանին պետք է պահել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահությունը, հետևաբար մեզ համար թանկ է նաև ԵԱՀկ-ն իր ներկայիս տեսքով, թերևս իրականությունից որոշակի կտրվածություն է: Բանն այն է, որ Մինսկի խմբի եռանախագահությունը գործնականում, դե ֆակտո՝ իրական քաղաքականության ռեժիմում ըստ էության կապ չունի անգամ հենց բուն Մինսկի խմբի հետ: Այլապես Հայաստանի համար թերևս այդքան էլ ոգևորիչ չէր լինի այդ կապը, հաշվի առնելով այդ խմբում Թուրքիայի ներկայությունը:

Հետևաբար, ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Ռուսաստան ֆորմատը դե ֆակտո վաղուց արդեն «անկախ աշխարհաքաղաքական» ֆորմատ է, որը այլևս փոփոխության ենթակա լինել չի կարող, եթե այդ երեք կենտրոնները դա չեն ուզում՝ գոյություն ունենա ԵԱՀԿ-ն, թե ոչ: Իսկ եթե այդ կենտրոնները կցանկանան փոխել ֆորմատը, ապա դժբախտաբար այստեղ արդեն Հայաստանն էլ, Ադրբեջանն էլ կլինեն անզոր:

Հետևաբար, եթե Հայաստանի համար, Արցախի համար աշխարհաքաղաքական առումով թանկ է Մինսկի եռանախագահության ֆորմատը, որովհետև այնտեղ Ֆրանսիան ու ԱՄՆ հակակշռում են տարածաշրջանում և մասնավորապես ղարաբաղյան խնդրում Ռուսաստանի դեստրուկտիվ ներկայությունն ու ռուս-թուրքական գործարքի վտանգը Հայաստանի համար, ապա դա ամենևին չի նշանակում, որ ինքնաբերաբար թանկ է դառնում նաև ԵԱՀԿ-ն:

Իսկ ահա ՀԱՊԿ հանգամանքը իսկապես կարևոր է, քանի որ այստեղ արդեն անմիջականորեն գործ ունենք Հայաստանի պարտականությունների և իրավունքների վտանգավոր դիսբալանսի հետ: Այսինքն, Հայաստանն իր պարտականությունները կատարում է, իսկ ահա ՀԱՊԿ պարտականությունը Հայաստանի հանդեպ մնում է թղթի վրա: Եվ այս հանգամանքը, գործնականում, իրական քաղաքականության ռեժիմում Ադրբեջանի ձեռքին դառնում է խաղաքարտ, ոչ հաղթաթուղթ իհարկե, բայց խաղաքարտ, որը նրան տալիս է առնվազն փոքր մասշտաբներով պարբերաբար խաղարկելու հնարավորություն:

Չինարիի, և ընդհանրապես Հայաստանի ուղղությամբ ադրբեջանական մեծ ու փոքր կրակոցների խնդիրը Հայաստանի հանրությանը, քաղաքական, փորձագիտական դասին և իշխանությանը պետք է հուզի հենց այդ տեսանկյունից: ԵԱՀԿ մասով հուզվելու կարիք չկա վաղուց:

Նմանատիպ նորություններ

Զարմանալի զուգադիպությամբ ակտիվացել են հոկտեմբերի ... Զարմանալի զուգադիպությամբ ակտիվացել են հոկտեմբերի 27-հայտնի ցուցակի ներկայացուցիչները՝ Շիրխանյանը, որն իրեն վարչապետ էր կարգել, Ջհանգիրյանը, որին ...
Ռեժիսոր եւ սցենարի հեղինակ ԶՈՐԻԿ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԸ հանրու... «Քահանայի մեղքը» (Պրեմիերա) Ռեժիսոր եւ սցենարի հեղինակ ԶՈՐԻԿ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԸ հանրության դատին է հանձնել իր նոր «Քահանայի մեղքը» ֆիլմի անոնսը, որն իր...
Նիկոլն այլևս չի կարող քննադատելով իր հանապազօրյա հ... Նիկոլն այլևս ընդդիմադիր չէ, որ քննադատելով իր հանապազօրյա հացը վաստակի: Նիկոլը Հայաստանի ոչ բարով վարչապետն է և պետք է քարը քարին դնելով՝ ժողովրդի ...
Պարոնայք ղեկավարներ, արժան չգտա՞ք մի օր նվիրեք մեր...   Պարոնայք ղեկավարներ, արժան չգտա՞ք մի օր նվիրեք մեր որդիներին։ «Ապրիլի վերջին օրը նշում եք որպես քաղաքացու օր, իսկ պարոնայք ղեկավարներ...
Ստեփանավանում դպրոցականների էքսկուրսիան ավարտվել է... Քիչ առաջ արտակարգ դեպք է տեղի ունեցել Լոռու մարզում։ Shamshyan.com–ի հաղորդմամբ, ժամը 16։20-ի սահմաններում Արտակարգ իրավիճակների նախարարության ...
«Դիմակները հանելու ժամանակը».Վահան Բաբայան... Տուգանքից մինչև սփոփանք: 2016թ Փաշինյանը թեև կողմ քվեարկեց 1000 դրամների օրինագծին ասում էր«Պարոնայք, երբեմն տպավորություն է, որ մենք ուզում են...

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով