Հրանուշ Հակոբյանը եկող-գնացող ղեկավարների հետ լեզու է գտնում

Կառավարությունը վերանշանակեց իր մտերիմ նախարարներին ու կարծես հերթափոխի պես այս կամ այն անունը մի պաշտոնից անցում է կատարում մյուս պաշտոնին ու այդպես շարունակ, թվում է կառավարությունը անուն է հանում, թե գործ է անում:

Այստեղ պետք է հիշել մեկ դեմք ու մեկ անուն՝ Հրանուշ Հակոբյան: Ու չգիտես ինչու այս նախարար կինը բոլոր անցած ու այսօր էլ ներկա կառավարության սիրելին է: Ինչպես է պատահում, որ Հակոբյանը կարողանում է լեզու գտնել կառավարության ղեկավարի ու իր պահուստային պաշտոնների համար մեկ դեմքը դառնում է հենց ինքը:

Ու այնպես էլ չի, որ ասես Հրանուշ Հակոբյանը այն նախարարներից է, ով իր գործի տերն է ու ամեն բան մաքուր է, մաքուր, ինչպես ջուրն ու եթե կարող ես ասել՝ փողը, որը ջրի մեջ իսկույն դառնում է կեղտ: Սփյուռքահայությունը իրականում անտերության մատնված է, չկա սփյուռքի նախարարության ոչ աջակցությունը, ոչ էլ անհանգստությունը: Ակնհայտ է, որ սիրիհայերը հիասթփվեցին մեր սփյուքի նախարարությունից ու իրենց տված խոստումը օդում կախված մնաց և շատ սփյուռքահայեր հիսթափված թողեցին ու գնացին Հայաստանից:

Հայրենիքը դուռ չբացեց իր հայրենակիցների առջև, իսկ սփյուռքի նախաարարությունը, ինչ առաքելություն է մշակել, որտեղ աշխատանքը վերածվել է ամառային ճամբարների՝ արի տուն, ու սահմանափակվել է այդ մեկ միջոցառման շրջանակներով: Ի՞նչ է «Արի տուն»-ով պետք է նախարարություն պահել, հետն էլ Հրանուշ Հակոբյանի տարեվերջյան հաշվետվության մեջ, խոսվում էր այն գումարների մասին, որտեղ չտեսնող աչքը կապշեր իրենց ողջ տարվա գործունեության ու հեռվից հային տուն կանչող գաղափարի համար:

Ինչ է Հրանուշ Հակոբյանը սփյուռքի նախարարությունը պահում է իր անձնական խնդիրները լուծելու համա՞ր, թե՞ իր մերձավորներին շենք ու շինություն նվիրելու «բիզնես լեդի»: Աղոթելու կարիք էլ չկա, մեկ է Հակոբյան Հրանուշը բոլոր եկող-գնացող կառավարության ղեկավարների հետ լավ է, բարի դրացիական հարաբերությունները հաղթում են աթոռին մնալու մոլի պաշտամունքը:

 

Հեղինակ` Արփի Դավթյան

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով